தாடகை வதைப் படலம் - 405

இவள் கூற்றினும் கொடியள் எனல்

405.

‘சாற்றும் நாள் அற்றது எண்ணி. தருமம் பார்த்து.
ஏற்றும் விண் என்பது அன்றி. இவளைப்போல்.
நாற்றம் கேட்டலும் தின்ன நயப்பது ஓர்
கூற்றும் உண்டுகொல்? கூற்று உறழ் வேலினாய்!
 
கூற்று உறழ் வேலினாய்-எமனுக்கு ஒப்பான வேலேந்திய  வீரனே!;
சாற்றும்  நாள்  அற்றது எண்ணி - முன் வினைப்படி ஏற்பட்ட வயது
தீர்ந்துவிட்டதை நினைத்து;  தருமம்  பார்த்து ஏற்றும் விண் என்பது
அன்றி  -  அறப்பயனை  நினைத்து.  விண்ணுலகம் புகச் செய்தல்லாது;
இவளைப்  போல் - புதிய எமனாகிய இவ்வரக்கியைப் போல; நாற்றம்
கேட்டலும்  தின்ன நயப்பதோர் - மணம் தெரிந்தவுடன் உயிர்களைத்
தின்ன   விரும்புவதாகிய;   ஒரு  கூற்று  உண்டோ  -  ஒரு  எமன்
இவ்வுலகத்துண்டோ?

சாற்றும்:   ஏற்படுத்தும்.  நாள்:   ஆயுட்காலம்.    நாற்றம்:  மணம்.
கேட்டல்:  தெரிந்து கொள்ளல். ‘’நாற்றம் கேட்டலும் தின்ன   நயத்தல்’’
எமனுக்கு  உரிய குணமன்று. புது வழக்கமுடைய இவள் ‘புதிய   கூற்று’
எனப்பட்டாள். உறழ்தல்: பொருவுதல் (நிகராதல்). ‘உண்டோ’  என்பதில்
‘ஓ’  எதிர்மறைப் பொருளில் வந்தது. ‘இல்லை’ என்றபடியாம்.  சாற்றும்
நாள்: நியமித்த நாள் என்றபடி.                                42