மிதிலைக் காட்சிப் படலம் - 672

திரிசங்குவை வசிட்டன் சபித்தல்

672.

‘’நினக்கு ஒலாதுஆகின். ஐய!
   நீள் நிலத்து யாவரேனும்
மனக்கு இனியாரை நாடி.
   வகுப்பல் யான். வேள்வி” என்ன.
“சினக் கொடுந் திறலோய்! முன்னர்த்
   தேசிகற் பிழைத்து. வேறு ஓர்
நினக்கு இதன் நாடி நின்றர்;
   நீசன் ஆய் விடுதி” என்றான்.
 
(திரிசங்கு வசிட்டனை நோக்கி) ஐய- தலைவனே!” நினக்கு ஒலாது
ஆகின்  -  (என்னை   இவ்வுடம்போடு  சொர்க்கம்  ஏற்றும்  செயல்)
உனக்கு  முடியாது என்றால்;  நீள்  நிலத்து  - பெரிய இப்பூவுலகில்;
யாவரேனும் -  எவராயினும்;   மனக்கு   இனியாரை நாடி -  என்
மனதுக்கு   இசைந்தவரைத்   தேடி;    யான்  வேள்வி வகுப்பல்-
(அவரைக் கொண்டு) எண்ணிய  யாகத்தை  நான் செய்வேன்;  என்ன
-  என்று  கூற;   (வசிட்டன்    கோபங்கொண்டு  அவனை நோக்கி);
சினம்  கொடு  திறலோய்  -   சினமும்   கொடிய    வலிமையும்
உடையவனே!; முன்னர்த் தேசிகன் - முன்னோர்களின்  குருவினிடம்;
பிழைத்து - அபசாரப்பட்டு (அவனை நீக்கி);  வேறு  ஓர்  நினக்கு
இதன்- உனக்கு விருப்பமானவேறொரு குருவை; நாடி நின்றாய்-  (நீ)
தேடி நின்றாய்; (ஆதலால்);  நீசன் ஆய் - புலையனாய்;  விடுதி  -
ஆகி  விடுவாய்;  என்றான்  -  என்று சபித்தான்.    

பரம்பரையான     ஆசிரியன்  தகுந்தவனாகியிருக்க    அவனை
அவமதித்து  வேறொரு  குருவைத் தேடுதல் முறைகேடானது. இதன் -
ஹிதன்;நீசன்- சண்டாளன்.                                  109