கார்முகப் படலம் - 798

798.    

‘பஞ்சு அரங்கு தீயின் ஆவி
   பற்ற. நீடு கொற்ற வில்
வெஞ் சரங்கள் நெஞ்சு அரங்க.
   வெய்ய காமன் எய்யவே.
சஞ்சலம் கலந்தபோது.
   தையலாரை. உய்ய வந்து.
“அஞ்சல்! அஞ்சல்!” என்கிலாத
   ஆண்மை என்ன ஆண்மையே?
 
வெய்ய  காமன் - கொடுமையுள்ள மன்மதன்; நீடு கொற்ற வில் -
நீண்ட   வெற்றியுடைய   வில்லினால்;  வெம்  சரங்கள்  -  கொடிய
அம்புகளை;  பஞ்சு  அரங்கு  தீயின் - பஞ்சை அழிக்கும் நெருப்புப்
போல; ஆவி பற்ற - என்னுயிரைப் பற்றி நிற்கவும்; நெஞ்சு அரங்க -
(அதனால்)   என்  மனம்  சிதையுமாறு;  எய்ய  -  பிரயோகித்தலால்;
சஞ்சலம் கலந்த- துன்பம் வந்து கலங்கும்; போது - இப்போது; உய்ய
வந்து - (நான்) உயிர் பிழைக்கும்படி என் அருகே வந்து;  தையலாரை
-  (ஆதரவற்ற)   பெண்களை;  அஞ்சல்  அஞ்சல்  என்கிலாத   -
அஞ்சாதீர். அஞ்சாதீர் என்று கூறி அபயம்  அளிக்காத; ஆண்மை   -
ஆண்மை;   என்ன  ஆண்மையோ  -  எத்தகைய  ஆண்மையோ?

வருந்தும்  பெண்களை அணுகி அஞ்சல் என்று அபயம் அளிப்பதே
ஆண்மைக்கு  அழகு.  ஆனால்.  அப்படிச்  செய்யாத    இப்பிரானது
ஆண்மை என்ன ஆண்மை என்று   வெறுப்பினால் இயற்பழிக்கின்றாள்
சீதை.                                                    49