வேள்விப் படலம் - 468

சித்தாச்சிரம முனிவர் இராமபிரானிடம்
அடைக்கலம் புகுதல்

468.

நஞ்சு அட எழுதலும் நடுங்கி. நாள்மதிச்
செஞ் சடைக் கடவுளை அடையும் தேவர்போல்.
வஞ்சனை அரக்கரை வெருவி. மா தவர்.
‘அஞ்சனவண்ண! நின் அபயம் யாம்’ என்றார்.
 
நஞ்சு  அட  எழுதலும்-  (பாற்கடலைக்  கடைந்த  போது)  நஞ்சு
தம்மை  அழிப்பதற்கு  எழுந்து  வர; நடுங்கி. நாள்மதிச் செஞ்சடைக்
கடவுளை அடையும்  தேவர்  போல்  -  நடுக்கம்  கொண்டு பிறைச்
சந்திரனை   அணிந்துள்ள    சிவந்த   சடைமுடியினான  சிவபிரானை
அடைக்கலம்   அடைந்த  தேவர்களைப் போல்; வெஞ்சின அரக்கரை
வெருவி  -   கொடுஞ் சினமுடைய அரக்கர்களுக்கு அஞ்சி; மாதவர் -
வேள்விச்   சாலையிலிருந்த முனிவர்கள் எல்லாம்; அஞ்சன வண்ண -
மை  போன்ற   நிறத்தை உடைய இராம பிரானே!; யாம் நின் அபயம்
என்றனர் - நாங்கள் உன் அடைக்கலம் என்றார்கள்.

அட:  அழிக்க.  அடல்:   தொழிற்பெயர்.    நாள்மதி:   ஒருகலைச்
சந்திரன்.   செம்மை+சடை:     செஞ்சடை.   வெருவுதல்:   அஞ்சுதல்.
அஞ்சனம்:  மை.  வண்ணம்:   நிறம்.  பாற்கடலில் நஞ்சுஎழ.  அஞ்சிய
வேதர்கள்   சிவபெருமானை    அடைக்கலம்   அடைந்தது    போல.
அரக்கர்களுக்கு  அஞ்சிய  முனிவர்கள்  இராமபிரானை   அடைக்கலம்
அடைந்தனர் என்பது கருத்து.                                49