இன்னும் ஒரு அறை
ஜோசப் பிளாக்வெல் என்ற நபர் வணிக பயணமாக [...] நகரின் எல்லையில் சில நண்பர்களுக்குச் சொந்தமான பெரிய வீட்டில் அவர் தங்கினார். அன்று இரவு அவர்கள் இனிய மாலைப் பொழுதை அரட்டை அடித்து கடந்த காலத்தை நினைவு கூர்ந்தனர். ஆனால் பிளாக்வெல் படுக்கைக்குச் சென்றதும், அவர் தூக்கி எறியத் தொடங்கினார், மேலும் தூங்க முடியவில்லை.
இரவு ஒரு சமயம், ஓட்டுச் சாலையில் கார் வரும் சத்தம் கேட்டது. இவ்வளவு தாமதமாக யார் வரலாம் என்று ஜன்னலுக்குப் போனான். நிலவொளியில், மக்கள் நிறைந்த ஒரு கறுப்பு சவப்பெட்டியைக் கண்டார். டிரைவர் அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தார். பிளாக்வெல் அவனுடைய வித்தியாசமான முகத்தைப் பார்த்ததும், அவன் நடுங்கினான். டிரைவர் அவரை அழைத்தார், "இன்னும் ஒன்றுக்கு இடம் இருக்கிறது." அவர் வாகனம் ஓட்டுவதற்கு முன் ஓரிரு நிமிடங்கள் காத்திருந்தார்.
காலையில், பிளாக்வெல் நடந்ததை தனது நண்பர்களிடம் கூறினார். "நீங்கள் கனவு காண்கிறீர்கள்," என்று அவர்கள் சொன்னார்கள். "அதுதான் இருந்திருக்க வேண்டும், ஆனால் அது ஒரு கனவாகத் தெரியவில்லை" என்று அவர் பதிலளித்தார். காலை உணவுக்குப் பிறகு ஊருக்குப் புறப்பட்ட அவர், நகரின் புதிய உயரமான கட்டிடம் ஒன்றின் அலுவலகங்களில் பகல் பொழுதைக் கழித்தார்.
மதியம் தாமதமாக, அவர் வீட்டிற்குத் திரும்பத் தயாராகி, லிஃப்ட் அவரை தரை தளத்திற்கு அழைத்துச் செல்வதற்காகக் காத்திருந்தார். ஆனால் அது அவரது மாடியில் நின்றபோது, அது மிகவும் நிறைந்திருந்தது. உள்ளே இருந்தவர்களில் ஒருவர் அவரைப் பார்த்து, “இன்னும் ஒருவருக்கு இடம் இருக்கிறது” என்றார். அது சவ வாகனத்தின் ஓட்டுநர். "இல்லை, நன்றி," பிளாக்வெல் கூறினார். "நான் அடுத்தவருக்காக காத்திருப்பேன்."
கதவுகள் மூடப்பட்டு லிஃப்ட் கீழே இறங்க ஆரம்பித்தது. சிறிது நேரம் கழித்து, பயங்கர விபத்து ஏற்பட்டது, கூச்சல் மற்றும் அலறல் சத்தம் கேட்டது. லிஃப்ட் இடிந்து விழுந்தது. உள்ளே இருந்தவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்.
